یک حرف دوحرف

1

حجم تنت

سپیدی شیر را

از سینه پر رمزوراز یک آهو

به بیرون کشیده است

وهرم تنت

داغی اتش را

از جسم سرد یک سنگ چخماق

به در آورده است

حس گرمِ بودنت

گریه را

از چشمهای بی احساس یک تمساح عاشق

بیرون آورده است

وتنت

این فقط تن(چیز دیگری راجع به آن نمی توان گفت)

خوبی را

از بازارهای بیزاری

به عرصه کشانده است

ومن هنوز

قلم به دهان

2

دیدار دوباره تو خوب بودی ومن هم لابد دیوانه های در پشتی فشرده ی یک عشق چکیده بود روی پیراهنهامان و آفتاب به کار خود بودوعشقمان داشت می رفت به سوی آسمان ومن وتو نیز لابد عشق شده بودیم که داشتیم می رفتیم بالا

3

چربی وگرمی یک بوسه بر لبهامان سرود عشق شده بود انگار که هیچ از ما زمزمه اش نمی کردیم با این حال می شنیدیم که چه می گفتیم.

لب بسته وحرف زدن!!!

 

 

نوشته شده توسط دکترحاتم در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 ساعت 12:28 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

۱

آنجا که ازعشق می گفتیم جایی بود که هیچ نمی گفتیم چون عشق لال بود کربود کور بودواما زیبا بود.

ندانستیم از چه بگوییم . از انچه ناگفتنی است. با صدایی بلند سکوت کردیم و آرامش را فریاد کردیم وباد که می آمد و همچون مقراضی گیسوان تورا قیچی می کردو می برد به آنجا که چشم من نیز باید همانجا می رفت که رفت وچه رفتنی که مگرش برگشت نبودمسافر چین ز لف تورا

۲

روابط انسانی گریه آوراست غمناک است پراز اشک وآه است وطرفه اینکه هیچ رابطه ای نیست که غیرانسانی باشدپس ذات رابطه دردناک است بی پرده تر بگویم دنیا محل گریه هاست ودوری ها

۳

درد

درد

درد

۴

زیستن را بی که آموزگاری داشته باشم آموختم غریزه ام به من فرمان داد که دم را فرو دهم وبازدم را پس

اما عشق را تنها از نگاه تو آموختم که به عشوه می گفت دوستت دارم

۵

مرا به خاطر احساسم شماتت نکنید که عقل گاهی اوقات لنگ می شود خری لنگ که افسارش افتاده دست اراذلی که سنگ چهره اند وعبوس

۶

...واین زمین بود که ماننده ی تن من وتو گرم بود ودوزخ بود بهشتی که آدمیان ساخته بودند وباغش نام نهاده بودندواین تن ما بود که کباب می شد و به شرابمان نیاز می افتاد و رباب نبودمان که بنوازیم و بنوشیم وشادی کنیم و عشق را نمی شد اظهار کردکه

اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست

                                              چندان که شدنگه به نگه آشنا بس است

۷

و.......(خود حکایتی است بی حکایتی )

 

نوشته شده توسط دکترحاتم در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 9:27 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نمی دانم چه آهنگی نواخته می شود آن پشت کوههاکه دلم دوباره بر قانون عشق شوریده که همانا قانون دل است و بی قانونیست چه عشق رابندی نبایدوزنجیری که هر یوغ وقفل که بر عشق زنندخودخواهدشکست که اوراقدرتیست از حیز سنجه بیرون

آه......

بازکدام آهنگ است که به گوش جان می نیوشمش اما نمی توانم شناخت نه سازش را ونه نوازنده اش را

 

هر نفس آواز عشق می رسد از چپ وراست

                                                        ما به فلک می رویم عزم تماشا که راست

دوباره ما بودیم وزمان بود وحرفهای نگفته دوباره ما بودیم وگرما وگفته های نشنیدهدوبارهمابودیم وباد بود وشلوغی وگریه از این که خلوتگاهی نمی توانستیم یافت فراخور گفتن دل مویه ها ودل گویه هاودوباره ما بودیم وآسمان ودرخت وگل وخاطره وغم غربت به گاه غروب بی که دانسته باشیم آفتاب از کدام سمت دمید وبه کدام سمت غروب کرد.

آه چگونه سردهم آخرین آواز یک قناری خاموش را که به کنجی نشسته صم بکم ونه لب به آب می زند ونه به دانه ی گندمی که فریب داده بود هزاران سال پیشتر از میلادش مامش را وبابش زا واین قناری خاموش همانا انساناست به گاه عاشق شدن وهیچ نیست در دلش جز آرزوی اینکه در دلش جز آرزوی عشق نباشد

به هر کجا رفتم آسمان همین رنگ بود جز به در خانه ی تو که ابری نداشت جز ابر دلتنگی های من.....

اگر دستم رسدروزی که انصاف از توبستانم 

                                                     قضای عهد ماضی راشبی دستی برافشانم

چنانت دوست می دارم که گرروزی فراق افتد

                                                     توصبر ازمن  توانی کرد و من صبر از تونتوانم 

رفیقانم  سفر کردند هر یک  به اقصایی

                                                    که هر کو  رفت در  عالم   شنید  آواز پنهانم

من آن مرغ سخندانم که درصورت رود خاکم

                                                  هنوز  آواز  می  آید به  معنی  از  گلستانم

آه ای شیخ اجل

کجایی که سربه شانه ات گذارم وغزل بخوانم ومی گسارم و........

۲

خیال نقش تودرکارگاه دیده کشیدم

                                             به صورت تونگاری نه دیدم ونشنیدم

اگرچه درطلبت همعنان بادشمالم

                                             به گردسروخرامان قامتت نرسیدم

امیددرشب زلفت به روزعمرنبستم

                                            طمع به دوردهانت زکام دل ببریدم

به شوق چشمه نوشت چه قطره ها که فشاندم

                                                  زلعل باده فروشت چه عشوه ها که خریدم

به  خاک  پای  تو  سوگند و نور دیده حافظ

                                                که  بی  رخ  تو فروغ  از چراغ  دیده  ندیدم

آقاجان حافظ بخوانید حافظ!!!

 

نوشته شده توسط دکترحاتم در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 ساعت 9:33 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت